Kılıç Dokuzlusu

Bu bağda geceye kalan bir tedirginlik var; gecikmiş bir cevap bile kötü bir anlam kazanıyor. Korku, aradaki mesafeyi olduğundan büyük gösteriyor.

Başkasının yerine kaygılanmayı bırak; taşıdığın korkuların bir kısmı sana ait bile değil. Onların yükünü sen çekince kimse hafiflemiyor.

Yakınındaki biri geceleri uyuyamıyor ama kimseye söylemiyor; sana sert ya da dalgın görünmesinin sebebi bu. Bir kez sorman yeter.

Bu dönemde bir vedanın hüznü sonuna yaklaşıyor. Yavaş yavaş değil, bir anda hafifliyor; o an geldiğinde şaşırma, hazırlıksız yakalanma.

Seni durduran şey, sevdiğin biri için duyduğun endişe; onun başına bir şey gelir diye kendi adımını erteliyorsun ve sonunda ne sen ne o kıpırdayabiliyor.

Açılan kapı, uykun düzeldikten sonra görünür olacak. Tanıma işareti: sabah aklına ilk gelen şeyin korku değil merak olması.

Geride birinin sağlığı ya da güvenliği için sabahladığın günler var; o korku geçti ama tetikte bekleme alışkanlığı sende kaldı.

Bu gidişle uykusuz geçen gecelerin bedelini gündüz ödersin: dikkatsizlik, unutkanlık, gereksiz tartışma. Endişeyi azaltacak tek şey eksik bilgiyi tamamlamak.

Görünmeyen etken, yanındaki birinin sessiz kaygısı. İyi görünüyor ama içten içe tedirgin ve bu gerginlik farkında olmadan sana da geçiyor.

Asıl yeteneğin, acıyı fark edip adını koyabilmen. Bu incelik zayıflık değil; çoğu kişinin göremediğini senin görmeni sağlıyor.

İçeride sürekli bir suçluluk dönüyor; yanlış yaptığını düşündüğün bir anı gece tekrar tekrar oynatıyorsun. Bu iç ses seni düzeltmiyor, sadece yoruyor.

Karşı tarafın asıl derdi sen değilsin; iş ya da sağlık tarafında ona uykuyu kaçıran bir konu var. Seni tedirgin etmemek için hiç anlatmıyor.

Güvende olmadığın duygusu bugünkü durumdan değil, eski bir kırıktan geliyor. İkisini ayırdığın an bedenin de gözle görülür gevşiyor.

Birini kaybetmenin ağırlığını geceleri taşıyorsun. Yaşadıklarını hak etmediğini anladığın an, ağırlık yerini sakin bir duruluğa bırakıyor.

Perde aralanıyor: bugüne kadar göremediğin bir şeyi sakince göreceksin. Bu görüş kavgayla gelmiyor, bir anda ve sessizce yerleşiyor.

Bu yol, geceleri seni rahatlatan yol. Sabah kalktığında göğsündeki ağırlık azalıyorsa doğru tarafa doğru gidiyorsun demektir.

Sen uzun süredir gerçekten dinlenemiyorsun; zihnin kapanmadığı için yorgunluğun uykuyla geçmiyor. Bu hâlde verilen kararlar olduğundan karamsar çıkıyor.

Şu an içini daraltan somut bir bekleyiş var: bir sonuç, bir görüşme ya da bir rakam. Bekleme süresi, kararın kendisinden daha çok yoruyor.

Korktuğun şeyi gece değil gündüz düşün; sabah aynı konuya baktığında boyutu yarıya iner. Gerekiyorsa gecenin sorusunu ertesi güne yaz.