Asılan Adam

Bu bağda biri gönüllü olarak bekliyor; şartlar düzelsin diye kendi isteğini erteliyor. Bu fedakârlık bir süre değerli, sonra sessiz bir kırgınlığa dönüyor.

Haklı olduğunu kanıtlama ihtiyacını bırak; olaya tersinden bakınca anlatacak bir şeyin kalmayabilir. Beklemek burada geri çekilmek değil.

Çevrende biri senin için sessizce bekliyor: bir karar ya da bir cevap. Acele etmeni istemiyor ama sonsuza kadar da bekleyemez.

Bu dönemde beklemek zorunda kalabilirsin ve acele eden yoruluyor. Zorladığın konudan elini çekince tablo kendiliğinden netleşir.

Zorlayan şey, kararın senin elinde olmaması. Başkasının imzasını ya da uygun zamanını beklerken kendi planın kilitli duruyor.

Yaklaşan imkân bir şeyden vazgeçmene bağlı; elin doluyken onu tutamazsın. Neyi bırakacağını seçtiğinde teklif belirginleşir.

Geçmişte bir şeyden vazgeçtin ve o vazgeçiş başkasına yaradı. Kimseye söylemedin, hesabı içinde tuttun; bugünkü bekleyişin kökü orada.

Bu gidişle bir şeyden vazgeçmen gerekecek; ilerlemenin bedeli bu kez emek değil, elindekilerden birini masaya koymak olacak.

Görünmeyen şey, gecikmenin seni bir hatadan koruduğu. Zamanında olsaydı diye üzüldüğün şey olmadığı için bugün çok daha rahatsın.

Gizli gücün, kimsenin bakmadığı yerden bakabilmen; bu farklı açı seni tıkanmış işlerde aranan biri yapıyor.

İçeride sessizce bir şeyden vazgeçmişsin; kimseye söylemeden, başkasının rahatı için kendi isteğini geri plana attın. Bu duruş huzur veriyor ama bedeli var.

Karşı taraf bekliyor çünkü karar şu an elinde değil; bir başkasının cevabına ya da bir sürecin bitmesine bağlı. Sabırsızlığın ona ulaşmıyor.

Üretme baskısını bıraktığında güvenlik duygun artıyor; az ama düzenli hareket, çok ama zorlamalı olandan çok daha iyi geliyor.

Sevgide vazgeçmek değil, ısrarı bırakmak gündemde; sen çekildiğinde karşındaki kendi adımını atmak zorunda kalıyor.

Anlam arayışın yön değiştiriyor; aynı olaya başka açıdan baktığında zorlandığın konu basitleşiyor. Not almak işini kolaylaştırır.

Bu yol vazgeçmek gibi görünüyor ama aslında elini çekmek; sonucu zamana bırakıp kendine dönmen anlamına geliyor.

Sen kendi elinde olmayan bir şeyi bekliyorsun ve bunu kabullenmişsin. Bu bekleme boş değil: konuya ilk günkü kadar sinirlenmiyor olman bile bir ilerleme.

Şu an top sende değil; bir cevap, bir imza ya da birinin kararı bekleniyor. Bu aralıkta zorlamak yerine kendi işine dönmek daha akıllıca.

Bir süre karşındakinin durduğu yerden bak; onun neyi kaybetmekten korktuğunu anlarsan tıkanan konu kendiliğinden yumuşar.